Ακολουθήστε μας

RED BLOGS

Καρπετόπουλος: “Η αξία της επαγγελματικής συνέπειας”

Καρπετόπουλος: “Η αξία της επαγγελματικής συνέπειας”

Ανέβηκε πριν 2 μήνες

Η νίκη του Ολυμπιακού στην Πόλη είναι το είδος της νίκης, που αρέσει στη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ποδοσφαιρόφιλων. Πρώτα από όλα είναι μια νίκη χωρίς μυστικά: η ελληνική ομάδα δεν μασάει στο αρχικό σκληρό παιγνίδι των Τούρκων, παίζει μυαλωμένα και ψύχραιμα και βρίσκει το γκολ τη στιγμή που στο γήπεδο είναι καλύτερη – στη φανέλα γράφει «ήρωες». Το ίδιο το γκολ είναι συνδυασμός δυο υπέροχων ενεργειών: το μπάσιμο και η σέντρα του Βαλμπουενά δείχνουν το πόση μπάλα ξέρει και το τελείωμα του Μασούρα είναι υποδειγματικό – σαν κίνηση ταχυδακτυλουργού πριν από το χειροκρότημα. Η νίκη έχει πολύ από αυτό που στην Ελλάδα αποκαλούμε «τακτική»: ήρθε γιατί οι παίκτες του Ολυμπιακού ακολούθησαν τις οδηγίες του προπονητή – πρώτα από όλα αμύνθηκαν σωστά. Στο τέλος, ως bonus track που λένε, υπήρχε και η θεότρελη παρουσία του Μπρούνο, μια κουτσουλιά σε μια τούρτα, έτσι για να έχει κάτι πιο πολύ να θυμάται, όποιος είδε το ματς. Η απόκρουση του Σα στο πέναλτι ήταν απλά η επιβεβαίωση της αξίας του: ο Πορτογάλος αποκτήθηκε με ένα διόλου ευκαταφρόνητο για την εποχή ποσό και κάνει ήδη απόσβεση. Αλλά το τελευταίο δεκάλεπτο του ματς δεν είναι το παιγνίδι: είναι απλά ένα μάθημα χωρίς κόστος που ελπίζω να πήραν οι παίκτες του Ολυμπιακού. Δεν είναι σίγουρο γιατί τα πανηγύρια ωραιοποιούν πάντα ακόμα και τα λάθη. Και λάθη χτες δεν έκανε μόνο ο Μπρούνο.

Οδηγός για τη συνέχεια

Το σημαντικό στη νίκη του Ολυμπιακού είναι ότι μπορεί να γίνει ένα είδος οδηγού για τη συνέχεια της σεζόν. Ο Μαρτίνς αναλύοντας όσα είδε πέρυσι είχε δυο δρόμους: ο πρώτος να μάθει και να απαιτήσει από την ομάδα του να παίζει καλύτερη άμυνα κι ο δεύτερος να παρουσιάσει ένα Ολυμπιακό ακόμα περισσότερο επιθετικό. Στα ματς των ευρωπαϊκών προκριματικών διάλεξε το πρώτο – ίσως η απόφαση να ήταν και μονόδρομος μετά τον τραυματισμό του Κώστα Φορτούνη.

Προσπαθώ να ερμηνεύω και να κάνω κατανοητό το τι κάνει ένας προπονητής γιατί πιστεύω πως όλοι οι προπονητές είναι καλοί και ικανοί – λειτουργούν δε πάντα υπό πίεση γιατί ρισκάρουν σε κάθε περίπτωση τη δουλειά τους. Ο Μαρτίνς έχει μια ομάδα που στην Ευρώπη πέρυσι δέχτηκε γκολ σε όλα τα εκτός έδρας παιγνίδια της – με την εξαίρεση του ματς στο Λουξεμβούργο που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Ηταν λογικό να απαιτήσει και μια ακριβή ενίσχυση στην άμυνα (και για αυτό ήρθε ο Σεμέδο) αλλά και να δουλέψει πολύ το κομμάτι αυτό στην προετοιμασία: χθες ο Τσιμίκας κάνει τέσσερα διαγώνια κοψίματα που πέρυσι ούτε μπορούσε να τα φανταστεί! Ο Ολυμπιακός κρατά για τρίτο ευρωπαϊκό ματς το μηδέν: χθες, με βάση τον αντίπαλο που είχε, η απόδοσή της άμυνας του ήταν καλύτερη από ό,τι στην Τσεχία – τουλάχιστον μέχρι το 85΄. Την ίδια στιγμή ο Μαρτίνς δεν θέλει ο Ολυμπιακός να απαρνηθεί την επιθετική του φύση και το καταλαβαίνεις αυτό κι από τις μεταγραφικές επιλογές του, αλλά και από τις τακτικές του εμμονές. Παίρνει πολλά εξτρέμ, ελπίζοντας πως θα βρει τους σκόρερ που ψάχνει, θέλει ένα σέντερ φορ περιοχής (κι όχι ένα παίκτη αντεπιθέσεων, όπως θεωρεί ότι είναι ο Μάρκους Μπέργκ), δεν καίγεται να πάρει ένα κόφτη γιατί θέλει μια μεσαία γραμμή που να μπορεί να δημιουργήσει. Ο Μαρτίνς επιδιώκει να βελτιωθεί η άμυνα του για να μπορεί στις υπόλοιπες γραμμές να υπάρχουν παίκτες που να βοηθούν στην παραγωγή του παιγνιδιού και στη δημιουργία. Δεν θέλει μέσους που να προστατεύουν την άμυνα – κι όταν χάνει τον Φορτούνη διαλέγει ως αντικαταστάτη του τον Βαλμπουενά, που περισσότερο από τρεξίματα μπορεί να καταθέσει στον κουμπαρά της παραγωγής του παιγνιδιού σπουδαίες ατομικές ενέργειες. Θέλει η άμυνα του να απορροφά την επιθετικότητα των αντιπάλων (με όσες βοήθειες οι αμυντικοί μπορεί να πάρουν από τους υπόλοιπους) και την ίδια στιγμή δεν θέλει η άμυνα να είναι αυτοσκοπός.

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου εδώ

Περισσoτερα για RED BLOGS

Διαφήμιση
Διαφήμιση

Follow Us

Διαφήμιση