Ακολουθήστε μας

RED BLOGS

Καρπετόπουλος: Η ανώτερη φυλή των Καμαρά

Έριξα σήμερα το πρωί μια ματιά σε εφημερίδες και ιστοσελίδες για να δω τον απόηχο της δεύτερης αγωνιστικής των play off και μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ο Ολυμπιακός έκανε μια νέα μεταγραφή που ενθουσίασε με την απόδοσή του, τον Μαντί Καμαρά. Εχει πλάκα ότι ξαφνικά όλοι κατάλαβαν πως πρόκειται για ένα από τους καλύτερους μέσους του πρωταθλήματός μας κι έναν από τους λίγους παίκτες που αγωνίζονται εδώ ενώ θα μπορούσαν να κάνουν καριέρα σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Χρειάστηκε στο ματς με τον Αρη να βάλει δυο γκολ και να δώσει ένα τρίτο για να θυμηθούμε ότι πολλά από όσα ο Ολυμπιακός κάνει φέτος στηρίζονται στην παρουσία του. Μέχρι χθες ο Ολυμπιακός είχε τον Βαλμπουενά, τον Ελ Αραμπί, τον Τσιμίκα, τον Σεμέδο, τον Γκιγιέρμε, τον Σα, τον Μπα – ακόμα και για αυτόν τον τελευταίο έχουν γραφτεί περισσότερα κολακευτικά πράγματα από όσα για τον Μαντί. Κι ας είναι αυτός, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο παίκτη ίσως, το σύμβολο του Ολυμπιακού του Μαρτίνς.

Να φέρεις ένα όνομα

Η ανακοίνωση της απόκτησης του Μαντί Καμαρά έγινε στις 6 Μαρτίου του 2018, μια μέρα μετά από μια ισοπαλία που είχε φέρει ο Ολυμπιακός με τον ΠΑΟ (1-1) στο άδειο λόγω τιμωρίας τότε Καραϊσκάκη. Φυσικά η είδηση δεν ενθουσίασε κανένα. Στην επικαιρότητα του Ολυμπιακού ήταν ένα σωρό άλλα πράγματα – τον άγνωστο Καμαρά είχε προτείνει ο Φρανσουά Μοντεστό παίζοντας κι ο ίδιος τη θέση του κορώνα – γράμματα. Τα μέχρι τότε προηγούμενα έλεγαν ότι όταν ξεκινάς ως τεχνικός διευθυντής στον Ολυμπιακό πρέπει να φέρεις ένα «όνομα», ώστε να δείξεις ότι έχεις όραμα και σχέδια μεγάλα. Ο Καμαρά είναι πραγματικό αποτέλεσμα σκάουτινγκ – τον εντόπισαν στην Αζαξιό, τον παρακολουθούσαν για μήνες, τσέκαραν το χαρακτήρα του, πέρα από τα προσόντα του, τον απέκτησαν την κατάλληλη στιγμή και στην κατάλληλη τιμή. Είχε δηλαδή όλα τα στοιχεία για να μην αρέσει σε κανένα! Εμείς θέλουμε παίκτες με ονόματα και βιογραφικά, θέλουμε να τρέχουμε για χάρη τους στο αεροδρόμιο, θέλουμε την φανέλα να την πάρουν σπίτι πριν καν παίξουν, θέλουμε να έχουν πληρωθεί εκατομμύρια: τι να τους κάνουμε τώρα τους Καμαράδες;

Οι Καμαράδες. «Αυτό το που πάμε με τους Καμαράδες;» το άκουγα στα ραδιόφωνα και το διάβαζα δεξιά κι αριστερά από τους τεχνικούς διευθυντές του πληκτρολογίου ολόκληρο το καλοκαίρι του 2018. Μέχρι που ο Καμαρά εμφανίστηκε κι άρχισε να τρέχει. Στην προετοιμασία έτρεχε όσο όλοι οι υπόλοιποι μαζί. Οι παλιοί θυμήθηκαν χάρη σε αυτόν και τον μεγάλο Ιλούνγκα, που στον Εθνικό του φώναζαν κάποτε «τρέξε τρέξε για τι θα πεινάσεις». Αλλοι το Νόνι Λίμα, που στον Πανιώνιο κατάπινε τους πάντες, ήταν ο σταθερότερος μέσος του πρωταθλήματος, αλλά τότε οι ομάδες μας πλήρωναν μόνο για γκολ και ντρίπλες. Όταν άρχισαν τα ευρωπαϊκά ματς γρήγορα όλοι κατάλαβαν πως μπορεί να ήρθαν ο Νάτχο κι ο Γκιγιέρμε, αλλά αυτός που δεν πρόκειται να βγει από την ενδεκάδα είναι ο Καμαρά. Ο Πέδρο Μαρτίνς δεν κοιτούσε τα βιογραφικά, κοιτούσε τους παλμογράφους και τα χιλιόμετρα.

Διαβάστε εδώ την συνέχεια

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ REDNEWS.GR ΣΤΟ GOOGLE NEWS

Περισσoτερα για RED BLOGS

Follow Us