Ακολουθήστε μας

RED BLOGS

Καρπετόπουλος: Η επιστροφή του προπονητή…

Καρπετόπουλος: Η επιστροφή του προπονητή…

Ανέβηκε πριν 1 εβδομάδα

Οι παίκτες της Ξάνθη, που μετά τον Αρη και τον Ατρόμητο, είχαν την τύχη κι αυτοί να αντιμετωπίσουν τον Ολυμπιακό σε ένα σχεδόν κατάμεστο Καραϊσκάκη, στο τέλος του χθεσινού ματς έμοιαζαν ευχαριστημένοι γιατί έχασαν μόνο με 4-0. Ο Ολυμπιακός που ήθελε να ευχαριστήσει το κοινό του έχασε τουλάχιστον άλλα τόσα γκολ, ενώ είναι εντυπωσιακό ότι μεταξύ των σκόρερ του δεν υπάρχει ούτε ένας από τα δυο φορ, που ο Πέδρο Μάρτινς χρησιμοποίησε. Όμως πέρα από όλα αυτά, αν κάτι είχε ενδιαφέρον χθες, είναι ότι ο περισσότερος κόσμος έφυγε από το γήπεδο στεναχωρημένος γιατί θα αργήσει να ξαναδεί την ομάδα – ίσως και γιατί δεν είχε πάει να τη δει σε άλλα προηγούμενα παιγνίδια. Μετά από χρόνια ο κόσμος του Ολυμπιακού προσδοκά τη νέα σεζόν, όχι μόνο να ενισχυθεί η ομάδα του, αλλά να μην αλλάξει πολύ: κυρίως να διατηρήσει την ίδια νοοτροπία, την ίδια όρεξη για ωραίο ποδόσφαιρο, την ίδια παραγωγικότητα. Το ωραίο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, που τα πρωταθλήματα τα κερδίζουν οι πρόεδροι με τον παρά τους και την μαγκιά τους, είναι πραγματικά δυσεύρετο. Για αυτό πληρώνει ο κόσμος, ο κανονικός κόσμος, εισιτήριο: αν πλήρωνε για να απολαμβάνει την δουλειά στο παρασκήνιο και την αποτελεσματικότητα των υπεύθυνων διαιτησίας θα πήγαινε αλλού.

Καθώς η σεζόν τελειώνει έχω την εντύπωση ότι ο Ολυμπιακός «έφτιαξε» φέτος ένα προπονητή κι ο προπονητής, που «έφτιαξε», κατάφερε με τη σειρά του να δημιουργήσει μια ελκυστική ομάδα. Τα τελευταία χρόνια η αξία του προπονητή στο Χρηματιστήριο του Ολυμπιακού είχε αγγίξει ιστορικά χαμηλά. Ο Μάρκο Σίλβα παραιτήθηκε όταν του είπαν ότι πρέπει να περάσει τους προκριματικούς του Τσάμπιονς λιγκ για να κάνει τις μεταγραφές που θέλει: νόμιζε ότι στην Ελλάδα της κρίσης υπάρχει μια ομάδα που μπορεί να του δίνει 50 εκατ ευρώ για μεταγραφές κάθε χρόνο, ώστε ο πάγκος της να κοστίζει όσο ολόκληρο το ρόστερ του δεύτερου στη βαθμολογία. Ο Μπέντο έβλεπε τον Ολυμπιακό σαν ατελείωτο πεδίο δοκιμών και δεν προετοιμάστηκε ποτέ για το ενδεχόμενο να βρεθεί χωρίς τον Μιλιβόγεβιτς και τον Ιντέγιε, μολονότι γνώριζε πως και οι δυο ήθελαν μεγαλύτερα συμβόλαια και μπορεί να έφευγαν. Ο Λεμονής δεν κατάλαβε γιατί απολύθηκε και ο Χάσι γιατί τον προσλάβανε. Ο Γκαρσία είχε καλές προθέσεις, αλλά όχι και την πρέπουσα πείρα.

Ο Μαρτίνς μπορεί να μην ήταν καλύτερος από αυτούς, αλλά είχε μια τύχη: στηρίχτηκε γιατί έτσι έπρεπε να γίνει. Ο Ολυμπιακός έπρεπε να δουλέψει ξανά μετά από χρόνια με ένα προπονητή που να νοιώθει ότι έχει πίστωση χρόνου, γιατί αν δεν επενδύεις στο χρόνο δεν προοδεύεις, όσα χρήματα κι αν ξοδέψεις. Νομίζω πως ο Μαρτίνς στηρίχτηκε γιατί απέδειξε γρήγορα πόσο αγαπάει τη δουλειά του κι όχι γιατί έδειξε γρήγορα τη δουλειά του – αυτά είναι διαφορετικά. Καθώς η σεζόν τελειώνει γίνεται κατανοητό ότι ο κόουτς έκανε και κάμποσα λαθάκια: το υπογραμμίζω στο τέλος μιας σεζόν που ο κόσμος χαίρεται τόσο πολύ το ποδόσφαιρο που βλέπει, ώστε γεμίζει συνεχώς το γήπεδο.

Διαβάστε εδώ την συνέχεια

Πατήστε εδώ για να σχολιάσετε το θεμα

Απαντήστε

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Περισσoτερα για RED BLOGS

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση avance.gr

Follow Us

Διαφήμιση