Ακολουθήστε μας

RED BLOGS

Καρπετόπουλος: Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός…

Βαδίζοντας προς τη μαθηματική κατάκτηση του 45ου πρωταθλήματος της ιστορίας του ο Ολυμπιακός μετά την επανεκκίνηση του πρωταθλήματος  παιγνίδι με παιγνίδι ξεδιπλώνει το σύνολο των εφετινών προτερημάτων του και υπενθυμίζει κυρίως στους αντιπάλους του ποια ήταν αυτά που του δίνουν ένα υπέροχο για την ιστορία του πρωτάθλημα.

Στο πρώτο ματς των play off στην Τούμπα ο Ολυμπιακός έδειξε πως έχει ένα οργανωμένο και αποδοτικό παιγνίδι και πως έχει χτίσει ταυτότητα, πράγμα που φέτος δύσκολα μπορεί να πεις για τους αντιπάλους του, που έχουν αλλάξει τα στοιχεία του παιγνιδιού τους, τους πρωταγωνιστές και τις ενδεκάδες τους ουκ ολίγες φορές. Στο δεύτερο ματς, με αντίπαλο τον Αρη, έδειξε πόσο σκληρά τιμωρεί τα λάθη φτάνοντας στο πρώτο ημίχρονο σε ένα 3-0 χωρίς να ιδρώσει. Χθες απέναντι στον Παναθηναϊκό έδειξε κάτι επίσης δυσεύρετο στην Ελλάδα, δηλαδή σοβαρότητα.

Στοχευμένη πίεση και κατοχή μπάλας

Μπορεί να αναλύεις και να εξηγείς διάφορά πράγματα στα ματς. Στο χθεσινό ντέρμπι, και μόνο ο τρόπος που μπήκαν τα γκολ, μαρτυρά πόσο έτοιμος ήταν ο Ολυμπιακός να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες του ΠΑΟ, κυρίως στα άκρα της άμυνας. Ο Μαρτίνς κάνει μια άριστη, όπως αποδείχτηκε, επιλογή παίζοντας αυτή τη φορά ένα παράξενο 4-3-2-1 με τον Λοβέρα και τον Φορτούνη πίσω από τον Ελ Αραμπί – μόνο που το σχήμα απαιτεί ένα συγχρονισμό που μπορεί να πετύχει μόνο μια καλή ομάδα. Ο Λοβέρα βγαίνει πιο πολύ στο πλάι για να δίνει τη δυνατότητα στον Φορτούνη να βγαίνει στον άξονα, αλλά και στον Καμαρά να «τρυπώνει» αυτή τη φορά στα δεξιά καλύπτοντας τις κούρσες του Ομάρ που ήταν αυτός που ουσιαστικά άνοιξε την άμυνα του ΠΑΟ.

Αυτός ο μηχανισμός έχει δυο αποτέλεσμα. Το πρώτο ήταν να πάρει ο Ολυμπιακός όλο το πλάτος του γηπέδου και να «χτυπήσει» τον ΠΑΟ στις αδύναμες πλευρές του. Το δεύτερο ήταν η ευκολία με την οποία ο Ολυμπιακός έκανε κατοχή μπάλας, βάζοντας στο μηχανισμό όλους τους παίκτες του καθώς έπαιζε επί της ουσίας με πέντε χαφ που μπορούν τη μπάλα να την κυκλοφορήσουν, αλλά και να πατήσουν περιοχή. Στη φάση του πρώτου γκολ ο Ομάρ δημιουργεί το ρήγμα κι όταν η μπάλα φτάνει στο Λοβέρα αυτός έχει όλο το χώρο ελεύθερο για την καλύτερη δυνατή επιλογή, αφού η άμυνα του ΠΑΟ έχει χαθεί. Στη φάση του δεύτερου γκολ, ο Ολυμπιακός αλλάζει εικοσιπέντε πάσες μέχρι πάλι ο Ομάρ να δώσει την μπάλα στον Ελ Αραμπί για το τακτικό ραντεβού του με το γκολ. Και στις δυο φάσεις υπάρχουν μέσοι που πατάνε περιοχή ή που με σωστές πάσες επιβραβεύουν την κίνηση συμπαικτών τους χωρίς τη μπάλα: ο Γκιγιέρμε έρχεται από τα μετόπισθεν για να σκοράρει, ο Μπουχαλάκης σπάει τη μπάλα στον Ομάρ, ο Φορτούνης, αν και βαρύς ακόμα, κινεί τα νήματα. Στο τρίτο γκολ, ένας ξεκούραστος μέσος, ο Καφού, που περιμένει την ευκαιρία του για να δείξει πόσο καλός παίκτης είναι, σκοράρει αξιοποιώντας το χώρο που του δίνεται: ο ΠΑΟ ρισκάροντας παίζει πια με ένα κόφτη. Αλλά όλα αυτά, ενώ όντως έχουν συμβεί, δεν είναι η πλήρης εξήγηση μιας ακόμα εύκολης νίκης. Αν κάτι κάνει τον Ολυμπιακό τόσο καλό είναι η σοβαρότητά του.

Διαβάστε εδώ την συνέχεια

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ REDNEWS.GR ΣΤΟ GOOGLE NEWS

Περισσoτερα για RED BLOGS

Follow Us