Ακολουθήστε μας

RED BLOGS

Καρπετόπουλος: Μια ποδοσφαιρική αυτοκτονία…

Το συμπέρασμά μου από το χθεσινό παιγνίδι είναι απλό: ο Ολυμπιακός δεν πρόσεξε τις λεπτομέρειες και για αυτό έχασε από την Αρσεναλ με 0-1 στο Καραϊσκάκη – για την ακρίβεια δεν έχασε, αυτοκτόνησε. Η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς δεν έκανε ένα κακό ματς κι αυτό είναι που κάνει την ήττα της πραγματικά ανυπόφορη. Ο Πορτογάλος προπονητής σίγουρα αιφνιδίασε την Αρσεναλ παίζοντας με τρεις ανασταλτικούς μέσους (τον Γκιγιέρμε, τον Μπουχαλάκη και τον Καμαρά), αλλά ταυτόχρονα πιέζοντας την και αρκετά ψηλά. Σίγουρα τα είχε με την τύχη του γιατί ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να βρει γκολ σε δυο – τρεις μεγάλες ευκαιρίες που είχε στην αρχή του ματς. Και είναι δεδομένο ότι χάρηκε που είδε την ομάδα του να παίζει καλύτερα στο δεύτερο ημίχρονο και θέλησε να την βοηθήσει από τον πάγκο. Αλλά ο τρόπος που επιχείρησε να την βοηθήσει είχε ως συνέπεια την απώλεια του παιγνιδιού κι αυτό κάνει την ήττα αυτοκτονική κι όχι απλά δυσάρεστη.

Χάλασε το καλούπι του

Ο Ολυμπιακός έχασε το παιγνίδι γιατί μετά το 70΄πήρε περισσότερα ρίσκα από όσα μπορούσε ως ομάδα να σηκώσει: προσπαθώντας να γίνει πιο επιθετικός χάλασε αυτό που του επέτρεπε να έχει τον έλεγχο του ματς, δηλαδή το σχήμα του, το καλούπι του. Ο Μαρτίνς που είδε τον Ολυμπιακό να κρατά τη μπάλα λίγο περισσότερο στο δεύτερο ημίχρονο θεώρησε πως θα μπορούσε να βοηθήσει την ομάδα του να γίνει πιο πιεστική και επιθετική βάζοντας στο ματς τον Φορτούνη, αντί του Μπουχαλάκη και τον Λοβέρα αντί του Μασούρα. Με την κίνησή του αυτή κατέστρεψε τον ανασταλτικό μηχανισμό της ομάδας δηλαδή αυτό το 4-3-3 με το οποίο τόσο απλά και εύκολα είχε περιορίσει την Αρσεναλ. Απόντος του Μπουχαλάκη, και με άδειες πια τις πλάγιες γραμμές, η Αρσεναλ βρήκε το χώρο δράσης που σε όλο το ματς έψαχνε – δεν χρειαζόταν τίποτα περισσότερο για να σκοράρει. Οι καλές ομάδες δεν φοβούνται ένα, δυο ξεκούραστους παίκτες του αντιπάλου που θα μπουν στο ματς: διαβάζουν τις αδυναμίες που υπάρχουν και χτυπούν αναλόγως. Κι αυτό έκανε στο φινάλε του ματς η Αρσεναλ.

Ο Μαρτίνς πήρε ένα ρίσκο γιατί πιθανότατα δεν του έφτανε το 0-0. Είναι κατανοητό. Αλλά ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να παίξει κόντρα στην Αρσεναλ με τον Φορτούνη, τον Λοβέρα και τον κουρασμένο στο τέλος Βαλμπουενά πίσω από τον ξεκομμένο Ελ Αραμπί. Κι αυτό πληρώθηκε. Κι αν κάτι αξίζει είναι να προβληματιστεί κανείς γιατί ο προπονητής έκανε κάτι τέτοιο.

Με τον Βαλμπουενά εξουθενωμένο από το πολύ τρέξιμο, τον Λοβέρα να αδυνατεί να αγωνιστεί σε ρόλο εξτρέμ και τον Μπουχαλάκη να βγαίνει, ενώ έστω και κιτρινισμένος, είναι ένας από τους καλύτερους του γηπέδου οι αλλαγές στο τέλος έμοιαζαν να μην έχουν κανένα νόημα. Κάθε εξόφθαλμο και ακατανόητο ρίσκο για μένα στο ποδόσφαιρο είναι λάθος. Τρελάθηκε ο Μαρτίνς; Οχι. Του συνέβη κάτι απλό, που του έχει συμβεί κι άλλες φορές: πίστεψε ότι ήταν ευκαιρία να κερδίσει το ματς κι αποφάσισε να αφήσει στην άκρη για είκοσι λεπτά αυτό που ήταν το αρχικό του καλό σχέδιο. Για να το πώς απλά έχασε την υπομονή του.

Διαβάστε την συνέχεια εδώ

Περισσoτερα για RED BLOGS

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση

Follow Us