Ακολουθήστε μας

RED BLOGS

Καρπετόπουλος: Ο χτύπος της καρδιάς

Η κυβέρνηση είχε σημάνει συναγερμό στα αρμόδια υπουργεία και φυσικά και στις τάξεις της αστυνομίας για το χθεσινό παιχνίδι της Τούμπας ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό. Οι περισσότεροι από 500 αστυνομικούς που χρησιμοποιήθηκαν και οι παρόντες εντός αλλά και εκτός γηπέδου τρεις εισαγγελείς βοήθησαν ώστε να μην συμβεί το παραμικρό. Στην Ισπανία όταν η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα κληρώνονται για να βρεθούν αντιμέτωπες σε οποιοδήποτε ποδοσφαιρικό θεσμό (εθνικό ή ευρωπαϊκό) όλοι χαίρονται γιατί θα δουν τις καλύτερες ομάδες της χώρας να αγωνίζονται η μία κόντρα στην άλλη περισσότερες από τις δυο φορές που θα τις έβλεπαν έτσι κι αλλιώς στο πρωτάθλημα. Εδώ όταν προκύπτουν ντέρμπι πρέπει να γίνουν αστυνομικές επιχειρήσεις. Ας είναι. Το ότι χθες στην Τούμπα δεν έγινε σχεδόν τίποτα είναι πρόοδος: απέχουμε πολύ από το να δούμε παιγνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος να γίνονται σε συνθήκες Τσάμπιονς λιγκ (όπως θα πρεπε) αλλά για τέτοιο ματς οι φαιδρότητες ήταν σχετικά λίγες. Πάμε τώρα να πούμε δυο πράγματα για το παιγνίδι.

Σκοτώνοντας το ρίσκο

Γιατί κέρδισε ο Ολυμπιακός; Γιατί σε πείσμα κάθε αντίρρησης που εκφράζεται ποικιλοτρόπως από διάφορους, ο Μαρτίνς έστειλε στο γήπεδο την μαχητική ενδεκάδα του Ολυμπιακού, αυτή με τα τρία αμυντικά χαφ: ο Καμαρά, που πίεσε όσο μπορούσε τους δυο κεντρικούς αμυντικούς του ΠΑΟΚ, ο Μπουχαλάκης, που έπαιξε πιο πολύ σαν λίμπερο μπροστά από την άμυνα κι ο Γκιγιέρμε που γέμισε το γήπεδο, μπορεί να μην κατάφεραν να κρατήσουν τη μπάλα όσο θα πρεπε, αλλά περιόρισαν τρομερά τον Μίσιτς, τον Μαουρίτσιο και όποιον άλλο έτυχε να περνά από τα μέρη τους. Ο δικός τους ιδρώτας κεφαλαιοποιήθηκε από λίγες, αλλά καλές τελικές προσπάθειες. Στο πρώτο ημίχρονο ο Ελ Αραμπί είχε δοκάρι, στο δεύτερο ημίχρονο ο Τσιμίκας έκανε την κούρσα της ζωής του κι ο Ρατζέλοβιτς, η έκπληξη του Μαρτίνς προκάλεσε το αυτογκόλ του Γιαννούλη: δεν χρειάστηκε τίποτα πιο πολύ. Ο Πορτογάλος εκτιμώ ότι κατάλαβε και το λάθος που είχα επισημάνει με την Αρσεναλ: αυτή τη φορά «σκότωσε» κάθε ρίσκο – δεν έγιναν πειράματα με πολλά «δεκάρια» και παράξενες συνυπάρξεις.

Η προσέγγιση του ματς δεν είχε να κάνει μόνο με την άμυνα αλλά και με την επιθετική απονεύρωση του ΠΑΟΚ. Ο Ρατζέλοβιτς προτιμήθηκε για να βάλει ζητήματα με την ταχύτητα του στον Γιαννούλη και τον κράτησε πίσω. Ο Βαλμπουενά δεν άφησε τον Βιερίνια να ξεμυτίσει σχεδόν ποτέ. Ο Μαρτίνς με το 4-3-3 κάλυψε το γήπεδο – όχι απλά την άμυνα. Κυρίως υποχρέωσε τον ΠΑΟΚ να παίξει στην επίθεση με ελάχιστους παίκτες: χωρίς βοήθειες από τις δεύτερες γραμμές ήταν ελάχιστοι οι παίκτες του ΠΑΟΚ που πατούσαν περιοχή και η καλή δουλειά του Ολυμπιακού στις στατικές φάσεις (κόρνερ και φάουλ) περιόρισε κάθε κίνδυνο. Ο Μαρτίνς ήθελε από την ομάδα του ένα καλό τακτικά ματς σαν αυτά που έκανε στην Ευρώπη εκτός έδρας πέρυσι το καλοκαίρι με αντιπάλους που σε κάποια πράγματα μοιάζουν με τον ΠΑΟΚ. Που δεν έχει τις μονάδες της Κρασνοντάρ και της Μπασακσεχίρ, ούτε είναι τόσο οργανωμένος όσο η Βιτόρια Πλιζέν, που πρόπερσι έπαιζε στο Τσάμπιονς λιγκ αλλά είναι μια καλή ελληνική ομάδα.

Διαβάστε εδώ την συνέχεια

Περισσoτερα για RED BLOGS

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση

Follow Us