Ακολουθήστε μας

RED BLOGS

Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος: Tο όνειρο έγινε πραγματικότητα

Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος: Tο όνειρο έγινε πραγματικότητα

Ανέβηκε πριν 2 εβδομάδες // Προβολές άρθρου: 809

Έφτασε 31 χρονών για να παίξει τελικά μπάλα στην ομάδα της καρδιάς του. Ένα παιδί από την Θεσσαλονίκη που γεννήθηκε Ολυμπιακός αλλά έμαθε την μπάλα στον ΠΑΟΚ. Ένα παιδί που έζησε από μέσα κάποιες από τις μεγάλες εκδρομές της θύρας 7 στην Θεσσαλονίκη, αφού την αγάπη του για τον Ολυμπιακό δεν μπόρεσε ποτέ να την κρύψει. Ο Λάζαρος στην καριέρα του πέρασε από ΠΑΟΚ-ΠΑΟ-ΑΕΚ και δυο τρεις ομάδες της Ιταλίας πριν καταλήξει στο λιμάνι του, τον Πειραιά.

Αυτό που τώρα ζει ήταν το όνειρο όλων μας, όσων τη δεκαετία του ’90 παίζαμε μπάλα στα ξερά και ακολουθούσαμε τον Ολυμπιακό παντού. Για αυτό τον θεωρούμε έναν από εμάς και είμαστε σίγουροι ότι θα αντεπεξέλθει.

Ο Λάζαρος σαν παίκτης πέρασε από πολλές δυσκολίες, ταλέντο είχε πάντα και μάλιστα πολύ, θέση δεν είχε. Τον Λάζαρο δεν τον λες εξτρέμ, τουλάχιστον με την κλασική έννοια του όρου, δεκάρι σίγουρα δεν είναι, όπως και επιθετικός.
Τι είναι; Δεύτερος κυνηγός.

Αυτό είναι, αλλά σε ένα ποδόσφαιρο που δεν υπάρχουν πια δεύτεροι κυνηγοί.

Εγώ σαλιάρης δεν είμαι, η ΑΕΚ έδωσε πράγματα στον Λάζαρο και ο Λάζαρος βέβαια της έδωσε πίσω περισσότερα. Ο Λάζαρος ήταν καταλυτικός παράγοντας στο να πάρει η ΑΕΚ το Πρωτάθλημα όντας ένας από τους καλύτερους της παίκτες και σίγουρα ο πολυτιμότερος, κρίνοντας καθοριστικά παιχνίδια.

Θεωρώ αυτό που προσπαθεί η ΑΕΚ να κάνει στον ποδοσφαιριστή Λάζαρο ΝΤΡΟΠΗ. Ασέβεια σε έναν άνθρωπο υπόδειγμα επαγγελματία.

Πάμε να δούμε πως εκμεταλεύτηκε το πέρασμα του από την ΑΕΚ ο Χριστοδουλόπουλος για να καταλάβουμε τι σόι παίκτης είναι…

Η περσινή ΑΕΚ ήταν μια ομάδα που στηριζόταν στο σύνολο. Δουλεμένη και σωματικά και τακτικά, αλλά με παίκτες κλάσης μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού. Τέτοιοι ήταν ο Τσιγκρίνσκι(ασχέτως με τα θεματα τραυμαρισμών), ο Σιμόες, ο Λιβάγια, ο Αραούχο και ο Λάζαρος. Γιόχανσον και Μάνταλος βγάλανε σχεδόν όλη την χρονιά τραυματίες για αυτό δεν τους αναφέρω. Σε μια τέτοια ομάδα που δούλευε πολύ τακτικά τα παιχνίδια, έμπαινε αλλαγή ένας παίκτης με την ποιότητα του Λάζαρου και έκανε την διαφορά, μια προσωπική ενέργεια, ένα καλό σουτ, ένα καλό στημένο και έτσι έκρινε αρκετά παιχνίδια. Με αυτόν τον τρόπο έκανε την καλύτερή του χρονιά και κατέληξε στην ομάδα της καρδιάς του.

Λέγανε πολλοί πριν ξεκινήσει η χρονιά οτί αποκλείεται ο Λάζαρος να κάνει την ίδια χρονιά, οτί η προηγούμενη ήταν η καλύτερη χρονιά της καριέρας του, οτί έπαιζε ρόλο που έμπαινε σαν αλλαγή και ήταν ξεκούραστος και διάφορα άλλα. Κάποια από αυτά είχαν λογική και ισχύουν αλλά αυτοί που τα έλεγαν δεν μπορούσαν να εξηγήσουν τους λόγους που συνέβησαν και ούτε να δουν το παρακάτω..

Ο φετινός Ολυμπιακός είναι γεμάτος ποιότητα, σε καμία περίπτωση δεν είναι ΑΕΚ και ο παίκτης έχει εντελώς διαφορετικό ρόλο.

Ας τα πάρουμε από την αρχή…

Ο Λάζαρος ήρθε στην ομάδα που αγαπάει από παιδί, αυτό από μόνο του του δίνει έξτρα κίνητρο για να πετύχει και μεγάλο ψυχολογικό πλεονέκτημα.

Ο Λάζαρος δεν χρειάστηκε ούτε δευτερόλεπτο να εγκλιματιστεί στη νέα του ομάδα λόγω των γνωστών σε όλους τους συμπαίκτες του οπαδικών φρονημάτων του, ούτε χρειάστηκε να πείσει κανέναν οτι ήρθε για να προσφέρει και να κάνει ότι χρειαστεί για το καλό της ομάδας. Αυτό ήταν κάτι που όλοι στην ομάδα το γνώριζαν a priori. Το παιδί ήρθε για να είναι ένας από τους ηγέτες σε αυτήν την καινούρια προσπάθεια, και μάλιστα αυτό ήταν κάτι που το αποδέχτηκαν εξαρχής οι καινούριοι του συμπαίκτες. Ο κόσμος τον ήθελε, του το έδειξε και αυτός ήδη του το ανταποδίδει.

Τακτικά ο ρόλος που ο Μαρτίνς θέλει να έχουν οι εξτρέμ του, δηλαδή να κλείνουν προς τα μέσα, βοηθάει απίστευτα το παιχνίδι του Λάζαρου. Εκτός όμως από αυτό υπάρχει και κάτι άλλο μη προφανές..
Στα συστήματα με τους 4 αμυντικούς, που επικρατούν πλέον στο ποδόσφαιρο, μία ομάδα για να έχει ισορροπία, χρειάζεται από τους 6 υπόλοιπους 3 εργάτες.

Αυτοί σε κάθε ομάδα μπορεί να είναι παίκτες σε διαφορετικές θέσεις. Στον φετινό Ολυμπιακό υπάρχουν ορισμένοι περιορισμοί σε αυτό. Από την συγκεκριμένη εξίσωση βγάζουμε τον Ποντένσε και τον Φορτούνη, αυτοί ξεκάθαρα δεν λογίζονται ως εργάτες. Επίσης με τα κεντρικά χαφ που έχει στο ρόστερ του ο Ολυμπιακός είναι πολύ πιθανό από τους δύο στην πραγματικότητα ο ένας μόνο να μπορεί να παίξει τον ρόλο του εργάτη. Οπότε μένει ο Γκερέρο που είναι η έννοια του εργάτη, το ένα κεντρικό χαφ και αναγκαστικά ο Λάζαρος.

Εδώ έχουμε το εξής παράδοξο.. Από την περσινή χρονιά και την ΑΕΚ που ο Λάζαρος της πρόσθετε ποιότητα και ενέργειες, στον φετινό Ολυμπιακό θα προσφέρει άλλα, μαζί με την ποιότητά του βεβαίως. Φαίνεται ήδη καθαρά σε κάθε αγώνα πόσο συμμετέχει στο τακτικό κομμάτι του παιχνιδιού ο Χριστοδουλόπουλος. Πέρα από το γνωστό του ρεπερτόριο, δηλαδή την κίνηση στο δεύτερο δοκάρι, τα καλά στημένα και τις κούρσες του προς την περιοχή, ο Λάζαρος κάνει σε αυτά τα πρώτα ματς χίλιες δουλειές.

Κάνει χιλιόμετρα, ζητάει μπάλες, κλείνει χώρους, κινείται σαν στήριγμα και διαρκώς, δίνει και συνέχεια βοήθειες και κάλυψη στο μπακ του. Όλα αυτά βέβαια είναι πολύ κουραστικά και για αυτό στον αγώνα με την Μπέρνλι στην Αγγλία φαινόταν κουρασμένος, αλλά ο Ολυμπιακός δεν τον πήρε τον Λάζαρο να παίξει όλα τα λεπτά όλων των παιχνιδιών. Δόξα τω θεώ και στα φτερά η ομάδα είναι υπερπλήρης με Ποντένσε, Λάζαρο, Ναουέλ, Φετφατζίδη και Βρουσάι.

Η σεζόν είναι μεγάλη, τα παιχνίδια πολλά και ο Ολυμπιακός στον Λάζαρο βρήκε έναν εργάτη με ποιότητα, αλλά και έναν πραγματικό αρχηγό για τα αποδυτήρια.

Το παιδί ήδη προσφέρει αγωνιστικά και θα προφέρει κι άλλο, αλλά και αγωνιστική κοιλιά να κάνει μέσα στην σεζόν, που λογικό θα είναι, όλοι θα είναι σίγουροι οτί πίσω στα αποδυτήρια θα υπάρχει ένας από εμάς να θυμίζει σε όλους, που παίζουν και τι φανέλα φοράνε.

Υγ.1 Μεγάλη αβάντα ο Λάζαρος και για τον Φορτούνη, από πολλές μεριές.

Υγ.2 Ο τρόπος που φέρεται μια ομάδα στους ποδοσφαιριστές που φόρεσαν την φανέλα της την κάνει να ξεχωρίζει.

Υγ.3 Και καλός να μην είναι σε κάποια παιχνίδια, θα δίνει πάντα ότι έχει και δεν έχει.

Υγ.4 Θα είχα μεγάλη πλάκα κάποιος να ρωτούσε τον Χριστοδουλόπουλο για τις συνθήκες που συνάντησε στην μία ομάδα και στην άλλη.

Υγ.5 Σιγά σιγά θα καταλάβετε πολλοί ότι και η Θεσσαλονίκη είναι γεμάτη Ολυμπιακούς.

Υγ.6 Όταν το όνειρο σου γίνεται πραγματικότητα οφείλεις να το ζήσεις στο έπακρο και να δείξεις οτί το άξιζες. Και αυτό γίνεται ήδη στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Υγ.7 Ο Λάζαρος ήταν ένας από εμάς τότε στην κερκίδα, τώρα θα είναι “εμείς” στα αποδυτήρια.

Υγεία και καλή καρδιά

Σαλούρος Κώστας

Πατήστε εδώ για να σχολιάσετε το θεμα

Απαντήστε

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαφήμιση



Follow Us

Διαφήμιση
Διαφήμιση

Περισσoτερα για RED BLOGS