Ακολουθήστε μας

RED BLOGS

Ο γρίφος του κέντρου

Ο γρίφος του κέντρου

Ανέβηκε πριν 2 μήνες // Προβολές άρθρου: 0

Από που να το πιάσεις και που να το αφήσεις;
Τέλος πάντων ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.

Ο Ολυμπιακός φέτος θα παίξει 4-2-3-1. Αυτό το σύστημα δουλεύει ο προπονητής του.

Ιστορική αναδρομή…

Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 το ποδόσφαιρο αποφάσισε ότι στην άμυνα παίζουν 4.
Έτσι καλύπτονται καλύτερα οι χώροι, και οτιδήποτε άλλο είναι για ειδικές συνθήκες.

Αυτό βέβαια στην αρχή για όλους εμάς που μάθαμε την μπάλα στα ξερά και όλες οι ομάδες έπαιζαν 5-3-2, ήταν μαχαιριά στην καρδιά. Όχι τόσο για την θέση του λίμπερο που θα εξαφανιζόταν, αλλά για το παλιό κλασικό εξτρέμ. Βλέπεις τότε είχε κάποιο συγκεκριμένο νόημα και η φανέλα με το νούμερο 11. Το κλασικό εξτρέμ ήταν ο δεύτερος επιθετικός, ένας παίκτης που ξεκίναγε είτε από δεξιά, είτε από αριστερά του φορ και είχε έναν πιο ελεύθερο ρόλο. Συνήθως έκανε ντρίμπλες, έτρεχε γρήγορα, δεν ήταν και το μεγαλύτερο αλάνι και δεν είχε μυαλό για τακτική.

Αυτά γινόντουσαν παλιά..

Είπαμε οι ειδικοί του ποδοσφαίρου και το ίδιο το άθλημα αποφάσισαν, στην άμυνα παίζουν 4.
Το μόνο που έχει να κάνει ο προπονητής πια είναι να ψάξει τι θα κάνει με τα χαφ.
Πράγμα πολύ περίπλοκο.

Το 2018 αν βρεθεί προπονητής να σας πει ότι θα παίξει στην άμυνα με οτιδήποτε άλλο εκτός τετράδας και δεν είναι ο Μπάμπης Τεννές κάτι στο ρόστερ πάει πολύ λάθος. Νόμος.

Ας γυρίσουμε στο θέμα μας όμως…

Ξεκινώντας την συζήτηση για τον κεντρικό άξονα της ομάδας ας τονίσουμε μία σημαντική παράμετρο. Μετά το παιχνίδι με τα Γιάννενα και την εμφάνιση του Γιάννη Φετφατζίδη στα άκρα,ο προπονητής για εκεί θα τον έχει στο μυαλό του. Έτσι κι αλλιώς από την στιγμή που προτίμησε να τον ξεκινήσει αντί του ταλαντούχου Βρουσάι, φάνηκε ότι από πριν τον είχε στο μυαλό του για εκεί. Σίγουρα αυτή του η σκέψη ενισχύθηκε μετά την απόκτηση τόσο ποιοτικών παικτών για τη θέση των κεντρικών χαφ.

Αυτό του λύνει και τα χέρια αφού πια έχει μια πολύ δυνατή τετράδα για τα άκρα, Λάζαρο, Ποντένσε, Φετφατζίδη και Ναουέλ και τον Βρουσάι να τους συμπληρώνει. Από την άλλη η μετατόπιση του Φέτφα στα άκρα διευκολύνει λίγο τον συνωστισμό που είχε δημιουργηθεί στον άξονα. Χωρίς όλα αυτά να σημαίνουν οτί δεν θα μπορεί να αγωνιστεί και ο Φέτφα στη θέση 10 αν χρειαστεί.

Για τις 3 θέσεις λοιπόν των κεντρικών χαφ έχουμε τους εξής διαθέσιμους ποδοσφαιριστές.
Τουρέ, Γκιγιέρμε, Καμαρά, Νάτχο, Μπουχαλάκη, Φορτούνη αλλά και έξτρα λύση τον Βασίλη Τοροσίδη.

Η ποιότητα στο κέντρο ξεχειλίζει και ο Μαρτίνς μπορεί να κάνει ότι του κατέβει στο κεφάλι. Πολύ σημαντικό στοιχείο είναι ότι οι παίκτες αυτοί έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους.

Επειδή δεν έχουμε δει ακόμα πως σκέφτεται να χρησιμοποιήσει ο Μαρτίνς τα κεντρικά του χαφ, θα τα γράψω όπως τα σκέφτομαι εγώ.
Για αρχή θα βγάλω έξω από την εξίσωση τον Τοροσίδη επειδή παίζει σε όλες τις θέσεις της άμυνας, και στο κέντρο αν έχει,θα έχει βοηθητικό ρόλο.

Ως τώρα ο Μαρτίνς παίζει με τον Μπουχαλάκη τύποις εξάρι, τον Καμαρά 8 και τον Φορτούνη 10.

Σε αυτό το σύστημα με τον τρόπο που ο προπονητής χρησιμοποιεί τον Μπουχαλάκη μπορεί να χρησιμοποιήσει και τον Τουρέ, να κάνει δηλαδή τον παίκτη που παίρνει την πρώτη μπαλιά για να ξεκινήσει την επίθεση και δίπλα του να έχει ένα τρεχαντήρι, δηλαδή τον Καμαρά ή τον Γκιγιέρμε.

Επίσης στη θέση που βάζει τώρα τον Καμαρά το 8, με άλλον ρόλο όμως, παίζουν και ο Νάτχο και ο Τουρέ, ακόμα και ο Μπουχαλάκης, πάλι όμως με ένα μηχανάκι δίπλα τους, μάλλον τον Γκιγιέρμε.

Τον Καμαρά δεν βλέπω να τον χρησιμοποιεί καθόλου στο 6, παρά μόνο αν το παιχνίδι απαιτήσει αλλαγές. Όχι γιατί δεν μπορεί, έχει τα προσόντα να παίξει μπροστά από τα στόπερ, όχι όμως στον ρόλο που έως τώρα δίνει ο προπονητής στο εξάρι του. Αλλά και για κάτι ακόμα. Γιατί το μεγάλο προσόν αυτού του παιδιού είναι τα τετραγωνικά που καλύπτει στο γήπεδο και όταν παίζει, αυτό θα θέλει ο Μαρτίνς απο αυτόν, δεν πρόκειται λοιπόν να τον εγκλωβίσει.

Στο 10 θα ξεκινάει ο Φορτούνης. Σε ματς ειδικών συνθηκών ή αν χρειάζεται ανάσες, μπορούν να παίξουν και ο Νάτχο και ο Τουρέ.

Αν στο 10 παίξει ο Νάτχο ή ο Τουρέ τότε και μόνο τότε χωράνε μαζί αυτοί οι δύο στην ενδεκάδα.

Τώρα φανταστείτε ότι τα είπα όσο πιο απλά μπορούσα…

Σε αυτήν την εξίσωση των χαφ του Ολυμπιακού, μόνο ο Γκιγιέρμε και ο Καμαρά χωράνε σε όλους τους συνδυασμούς.
Χωράνε όμως και ΜΑΖΙ, κάνοντας τη μεσαία γραμμή της ομάδας απροσπέλαστη.

Το σίγουρο είναι οτί οι επιλογές στην μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού φέτος είναι πολλές, πάρα πολλές. Και για αυτόν τον λόγο είναι και το πιο ενδιαφέρον ποδοσφαιρικό θέμα για ανάλυση. Όσο περνάνε τα παιχνίδια θα γινόμαστε σοφότεροι τόσο για τις ικανότητες των παικτών όσο και για την κατάσταση που βρίσκονται.

Ας πούμε όμως και δυο λόγια συμπληρωματικά για τον Τουρέ, ο οποίος αποτελεί το αστέρι της μεσαίας γραμμής της ομάδας.

Τον Τουρέ της Σίτυ και της Μπάρτσα τον έχουν δει και τον θυμούνται όλοι. Θυμάστε όμως τον Τουρέ του Ολυμπιακού;

Ας τον θυμηθούμε λίγο..

Το καλοκαίρι του 2005 ήρθε ο Τουρέ στην ομάδα και τα πρώτα γελάκια με το όνομα κόπηκαν πολύ πρόωρα, από το φιλικό με την Βαλένθια που πήρε την μπάλα, πέρασε την μισή ομάδα και έκανε γκολ.
Ο Τουρέ τότε έπαιζε δίπλα στον Στολτίδη και μπροστά τους είχαν τον Ρίμπο. Έπαιζαν δίπλα δίπλα με τον Ιέρο χωρίς να είναι ξεκάθαρο ποιος ήταν το 6 και ποιος το 8. Την μία ανέβαινε ο ένας την άλλη ο άλλος.
Ο Στολτίδης έτρεχε πολύ, κάλυπτε τετραγωνικά και ας ήταν και αυτός βαρύ κορμί σαν τον Γιάγια.
Ο Γιάγια με 15 βήματα είχε φτάσει στην αντίπαλη περιοχή.

Αυτοί οι δύο συνέθεταν μια εξαιρετική μεσαία γραμμή, πολύ ισορροπημένη. Δύο βαριά κορμιά κάλυπταν την περιοχή του κέντρου του γηπέδου άριστα. Ακριβώς με αυτό το παράδειγμα γίνεται κατανοητό οτί δεν μπορεί να βγει ασφαλές συμπέρασμα κοιτώντας μόνο κάποια φανερά χαρακτηριστικά των ποδοσφαιριστών, όπως λόγου χάρη τη σωματική διάπλαση, αλλά πρέπει να κοιτάμε και τις ιδιαίτερες ικανότητες τους.

Προφανώς ο Τουρέ δεν είναι ο ίδιος με τότε. Μετά τα 30 ο ποδοσφαιριστής αρχίζει και πέφτει. Οι ποδοσφαιριστές χάνουν σε αυτή την ηλικία την εκρηκτικότητα τους, και το ξεπέταγμα τους στα 3 πρώτα μέτρα, και κάποια άλλα πράγματα. Ο Τουρέ όμως ενώ προφανώς έχασε κάτι από αυτά, έχει κερδίσει άλλα. Το κυριότερο είναι ότι αυτά τα χρόνια που πέρασαν το ταλέντο του το εξέλιξε και το έφτασε στον Θεό. Ήταν πρωταγωνιστής όλα αυτά τα χρόνια στο κορυφαίο επίπεδο, έχει κερδίσει champions league, πρωταθλήματα Αγγλίας, διακρίσεις άπειρες, έχει βγει 4 φόρες καλύτερος Αφρικανός παίκτης και άλλα πολλά.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι είναι γεμάτος εμπειρία, προσωπικότητα, γνώσεις για τη μπάλα και προπονημένος από τους καλύτερους, στα πιο απαιτητικά Πρωταθλήματα του κόσμου. Αν κάποιος σε όλα αυτά συνυπολογίσει οτί για αυτό το παιδί από τότε λέγανε οτί ήταν γεννημένος αθλητής, ένα τέρας της φύσης, δε νομίζω ότι υπάρχει λόγος να συνεχιστεί αυτή η αστεία κουβέντα αμφισβήτησής του.

Έτσι για να βάζουμε ορισμένα πράγματα στην θέση τους.

Υγ.1 Κυριακή κοντή γιορτή για τον Γιάγια, θα γελάσουμε πολύ..

Υγ.2 Τον Γκιγιέρμε οι αντικειμενικοί τον έχουν περάσει λες και πήραμε έναν λίγο χειρότερο του Νεμπεγλέρα. Εκεί να δεις γέλια..

Υγ.3 Ο Νάτχο είναι εργαλειάρα, μεγάλη κλάση και τρομερή ηρεμία στις επαφές και στην οργάνωση του παιχνιδιού. Δεν ανεβαίνουν οι παλμοί του ποτέ, σπουδαίο προσόν για χαφ.

Υγ.4 Ο Γιάγια παίζει όπου του κάνει κέφι να ξέρετε. Τέτοιος είναι…

Υγ.5 Φέτος να πάρετε καλά γυαλιά γιατί θα σας τα βγάλει τα μάτια έξω ο Φορτούναρος.

Υγ.6 Μην ξεχνάτε ότι αν είναι όλοι κουρασμένοι σε κάποιο παιχνίδι μπορεί να παίξει ο Καμαρά και 6 και 8 μόνος του. Εδώ μέσα το ‘χει εύκολα.

Υγ.7 Ο Μπουχαλάκης να θυμάστε ότι θα συνεχίσει να παίζει αρκετά..

Υγέια και καλή καρδιά

Σαλούρος Κώστας

Περισσoτερα για RED BLOGS

Διαφήμιση
Διαφήμιση

Follow Us

Διαφήμιση