Ακολουθήστε μας

RED BLOGS

Tο απίστευτο με Μιράντα

Η ελληνική νοοτροπία είναι γνωστή. Απο τον ιδιοκτήτη καφενείου έως και κάποιους δημοσιογράφους, η εκμηδένιση αξίας παιχτών, ομάδων και λοιπών είναι συνήθες φαινόμενο. Η ουσία είναι να υπάρχει η λεγόμενη κριτική άποψη και υπομονή στο χρόνο προσαρμογής που θα δοθεί σε κάποιον παίχτη.

Για να μπώ στο θέμα. Ο Ρόντερικ Μιράντα, που αποκτήθηκε αυτό το καλοκαίρι απο τους Wolves, δεν εντυπωσίαζε στην προετοιμασία. Ήδη βιάστηκαν οι πρώτοι “ειδικοί” να τον μετονομάσουν σε νέο, ακόμη και χειρότερο “Ντα Κόστα”.

Στο πρώτο επίσημο ματς επι της Λουκέρνης είχε κάποιες κακές στιγμές, αλλά και καλές. Π.χ. η ασίστ στον Γκερέρο έπειτα απο προσωπική μονομαχία και υπομονή στη μεγάλη περιοχή.

Στο δεύτερο επίσημο ματς ήταν ακόμη καλύτερος απο το πρώτο. Πολύ καλύτερη χημεία με τον Βούκοβιτς και δεύτερη (!) ασίστ στον Λάζαρο αυτή τη φορά, έπειτα απο κεφαλιά του.

Στο τρίτο επίσημο ματς, έδειξε ή ακόμη καλύτερα επιβεβαίωσε μια αρετή του. Οι μεταβιβάσεις του, ειδικότερα με την μπάλα στα πόδια είναι πολύ καλές. Σαφώς και η πρωταρχική δουλειά του αμυντικού είναι να αμύνεται και μετά να δημιουργεί για τους συμπαίχτες του, αλλά αυτό δε μπορεί να μη του το αναγνωρίσει κάποιος. 

Και θα κλείσω με το εξής σχόλιο. Χρόνος, αγώνες υπάρχουν. Καθρέφτης είναι το γήπεδο. Αν αξίζει, θα φανεί. Δεν θεωρώ ότι είναι πρώτης κλάσης αμυντικός, δεν τον παρουσιάζω ως το υποτιμημένο “διαμάντι” ή ηγέτη. Αλλά, η σκληρότατη κριτική χωρίς να έχει συμπληρώσει μία σειρά αγώνων σε εύλογο χρονικό διάστημα, αποτελεί προϊόν ασχετοσύνης και βιαστικής κακοθελημένης κριτικής.

Περισσoτερα για RED BLOGS

Follow Us

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ