Ο Ολυμπιακός πέρασε σαν σίφουνας από το Μόντε Κάρλο, σκορπίζοντας την άμοιρη Μονακό, που έτυχε να βρεθεί στο διάβα του.
Κι όμως, είναι η ίδια Μονακό, που στα δύο πρώτα ματς της σειράς, ήταν εκείνη που στα play in, έχασε από τους πράσινους στο Τ-Cenrer με μολις δώδεκα πόντους διαφοράς και μετά, πέταξε έξω από την οκτάδα, την Μπαρτσελόνα.
Τι ήταν εκείνο που διαφοροποιήθηκε στην δική μας σειρά όμως; Μοιάζει ρητορικό το ερώτημα, όμως επί της ουσίας, είναι πραγματικό.
Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, δεν παίζει απλά μπάσκετ. Μπορεί να μην αρέσουν στον coach τα μεγάλα λόγια και οι δημοσιογραφικές φανφάρες, όμως εδώ, πρέπει να ειπωθεί για ακόμα μία φορά το προφανές. Οι Ερυθρόλευκοι, όταν είναι σοβαροί και ακολουθούν το πλάνο του προπονητή τους ( κάτι που έκαναν όλη τη χρονιά ), έχουν την δύναμη να συντρίψουν, όποιον έχουν απέναντι τους.
Είναι έτσι δομημένος ο φετινός Ολυμπιακός, έχει τέτοια πληρότητα και λύσεις σε όλες τις θέσεις, που είναι δύσκολο και συγχρόνως ακατόρθωτο να τον κερδίσεις.
Κάπως έτσι, οι Πειραιώτες, μετά την “σκούπα” στη Μονακό, έχουν μπροστά τους δεκατέσσερις ημέρες για να προετοιμαστούν για τον μεγάλο ημιτελικό του F4.
Έναν ημιτελικό που, ακόμα δεν γνωρίζουμε ποιος θα είναι, αν και κατά πάσα πιθανότητα στο δρόμο του Ολυμπιακού, θα βρεθεί, η Φενέρ του Σάρας.
Ένας Σαρούνας Γιασκεβίτσιους, που ουκ ολίγες φορές, έχει στάξει το φαρμάκι του απέναντι στον Ολυμπιακό και έχει προκαλέσει τον Ερυθρόλευκο πολιτισμό, ναι ναι, τέτοιος είναι, με τα λεγόμενα και τις πράξεις του.
Όμως πέρα από αυτά, που δεν ξεχνάμε αλλά παραμερίζουμε, μιλάμε για την κάτοχο του τροπαίου, αλλά και για μία ομάδα που πριν λίγο καιρό, ερχόμενη στο ΣΕΦ, δέχθηκε καταιγίδες, και έφυγε βρεγμένη και με ένα συν δεκαεπτά, στις πλάτες της.
Η Φενέρ, αξίζει τον ΙΔΙΟ ΣΕΒΑΣΜΟ όπως εκείνη τη βραδιά, αξίζει τον σεβασμό που έτυχε και στους Μονεγάσκους του Μάικ Τζέιμς, αλλά για να γίνουν όλα αυτά, θα πρέπει οι παίκτες, να μην αλλάξουν τίποτα, από όλα όσα όμορφα και ωραία, έπραξαν όλοκληρη τη χρονιά.
Οτιδήποτε ακούγεται αυτή την στιγμή, για τελικούς με τους απέναντι, θρίαμβολογίες, μας το χρωστάει η Θεά Τύχη και ο… Ποσειδώνας, δεν εξυπηρετεί κανέναν από τον οργανισμό και πρέπει να διαγραφούν, από το μυαλό όλων.
Το “μέχρι τέλους”, μπορεί να περιμένει, τώρα, σειρά έχει ο Σάρας, η παρέα του και ο ημιτελικός.
ΥΓ Παρακαλούσα και ευτυχώς έγινε, να μην βγουν φέτος μπλουζάκια με το λόγκο του F4 της Αθήνας.
